Jos van Dalfsen, stadsarcheoloog van Zutphen, vertelt tijdens Eikoerei

Genemuiden vanuit archeologisch perspectief

Zand, klei, veen… als je op zoek gaat naar resten van de oudste bewoning in onze streek, speelt de samenstelling van de bodem dan een rol? En hoe belangrijk is de ligging aan stromend water voor de ‘overlevingskansen’ van een nederzetting? Heeft ligging en landschap iets te maken met het antwoord op de vraag waarom Kampen uitgroeide tot een welvarende Handelsstad, Amsterdam het centrum van de toenmalige wereld werd terwijl Genemuiden, dat toch in hetzelfde jaar stadsrechten verwierf als Amsterdam en toegang had tot dezelfde Zuiderzee, lang een dorp van vissers en kleine boeren bleef?

Of de profetes Veleda, waarover Tacitus spreekt, en de plaats Navalia werkelijk verband houden met het tegenwoordige Genemuiden, is hoogst twijfelachtig. Die vraag zal Jos van Dalfsen, de archeoloog die tijdens Eikoerei twee keer een korte lezing zal geven over de archeologische situatie van Genemuiden, dan ook zeker niet kunnen beantwoorden. Maar op het verband tussen natuur, landschap en de historische ontwikkeling van Genemuiden zal hij vast ingaan. En dat dan vanuit archeologisch perspectief; wat vertellen de bodem en de bodemvondsten ons over de geschiedenis en de leefwijze van onze voorouders.
De lezing, al is dat een zwaar woord, zal worden gehouden in het Historisch Centrum Genemuiden, bij mooi weer mogelijk in de fraaie binnentuin en, mocht het weer minder goed meewerken, op de zolder.

Hoewel Jos alweer enige jaren buiten Genemuiden werkzaam is en het laatste halfjaar hier ook niet meer woont, is hij geboren en getogen in Gaellemuun. Zijn archeologische sporen heeft hij, tijdens en na zijn studie op verschillende plaatsen, waaronder Zwolle, verdiend. Toen alweer een aantal jaren geleden, bij werkzaamheden tussen de oude begraafplaats en het Dijkje, sporen en restanten van het 16e eeuwse Blokhuis werden blootgelegd, was Jos ook nauw bij die opgraving betrokken.
Voor ieder die een oprechte belangstelling heeft voor de geschiedenis van Genemuiden is dit onderdeel van Eikoerei een ‘must’.